سی و پنج سال پیش درروز ۲۶ بهمن ۱۳۵۷ تنها ۴ روز پس از پیروزی انقلاب ۴ ژنرال ارتش شاهنشاهی تیرباران شدند. ارتشبد نصیری، سرلشگر خسروداد،
سرلشگر ناجی و سپهبد مهدی رحیمی از امرای بلندپایه ارتش شاهنشاهی دریکی از سریعترین
و شاید هم سریعترین محاکمات تاریخ بدون طی هیچگونه مراحل دادرسی یا حق دفاع و
هیت منصفه به حکم دادگاه تازه تاسیس انقلاب به اعدام محکوم شدند. پس از تیرباران این
۴ ژنرال که با دستور
مستقیم خمینی و توسط صادق خلخالی اجرا میشد تازه انقلابیون به خود آمده بودند و
برخی روشنفکران هاج و واج مانده بودند که حضرت امام که پیش از ۲۲ بهمن همه عکسشان را درکره ماه دیده بودند و از مهربانی و رافت شان
داد سخن میدادند چطور با این عجله این ۴ ژنرال را تیرباران کردند؟ ارتشبد نصیری با صورتی زخمی و بشدت مجروح
بلافاصله پس از پیروزی انقلاب درتلویزیون نشان داده شد.
روزنامه کیهان هم با
انتشار یک ویژهنامه یک صفحهای عکسهای اجساد غرقه به خون ۴ ژنرال را منتشر کرد. پس از این اعدام سایر مقامات بلندپایه رژیم
سابق به سرعت تیرباران شدند.
حضرت امام اصلا
اعتقادی به سیستم قضایی و حق دفاع متهم و این ملزمات یک سیستم قضایی نداشتند.
خلخالی به عنوان نماینده تامالاختیار خمینی خودش میبرید و میدوخت و حکم صادر میکرد.
پس از تیرباران ۴ ژنرال اعدامها سرعت بیشتری گرفتند. هنوز جمهوری اسلامی رسما درکشور
برقرار نشده بود و هنوز دولت انقلابی سر کار بود. دولتی که با نخست وزیری بازرگان
اجازه کوچکترین اعتراضی به روند بسیار سریع اعدامها نداشت. اعدامهای شتابزده
اعتراضهایی جهانی راهم برانگیخت ولی درآن دوران پس از انقلاب همه به دنبال به
رسمیت شناختن ایران پس از رژیم پهلوی بودند و اینکه چگونه با آن کنار بیایند و
منافع خود را حفظ نمایند.
اعدامهای شتاب زده و
به قول معروف درسه سوت نخستین فصل از دوران طلایی امام راحل بود که هنوز هم عدهای
دلتنگ آن هستند و عدهای دیگر با آرمانهای امام راحل درآن دوران تجدید بیعت میکنند.
اعدام درسه سوت یکی از آن آرمانها.

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر